@charset "UTF-8";
/* ============================================================
   SEKCJA USŁUG — arkusz księgowy w tle, postać przy prawej krawędzi,
   taśma kart i karta CTA pod spodem.

   Przeniesione 1:1 z prototypu QTA (assets/css/sections/services.css).
   Numer karty (01, 02…) rysuje licznik CSS, nie PHP — przestawienie kart
   w edytorze przenumerowuje je od razu.

   Owinięte w body {} — WP 6.6+ daje layoutowi specyficzność 0,1,0
   i goła klasa bloku przegrywa remis. Patrz _buttons.scss.
   ============================================================ */
body .services {
  position: relative;
  isolation: isolate;
  padding-block: var(--section-y);
  overflow: hidden;
  background: var(--paper-050);
}
body .services__bg {
  position: absolute;
  inset: 0;
  z-index: -2;
  pointer-events: none;
}
body .services__bg picture,
body .services__bg img {
  display: block;
  width: 100%;
  height: 100%;
  object-fit: cover;
  object-position: center;
}
body .services__bg::after {
  content: "";
  position: absolute;
  inset: 0;
  background: linear-gradient(to bottom, var(--paper-050) 0%, rgb(var(--paper-050-rgb)/0.45) 14%, rgb(var(--paper-050-rgb)/0.25) 40%, rgb(var(--paper-050-rgb)/0.25) 100%);
}
body .services__person {
  display: none;
}
@media (min-width: 68rem) {
  body {
    /* Nagłówek idzie na pełną szerokość kontenera. Cofa się tylko to,
       co inaczej weszłoby na postać: taśma z usługami i karta CTA.
       W prototypie karta leżała WEWNĄTRZ taśmy — u nas są dwoma osobnymi
       blokami, żeby dało się je edytować i przestawiać niezależnie.

       Karta CTA jest tu zawężona sekcją: ten sam blok stoi też pod
       krokami, gdzie żadnej postaci nie ma i ma iść na pełną szerokość. */
  }
  body .services__rule,
  body .services__deck,
  body .services .cta-card {
    width: 80%;
  }
  body .services__person {
    position: absolute;
    /* Postać stoi w MARGINESIE strony, przyklejona do krawędzi okna.
       Kotwicą pozycji jest kontener, więc do krawędzi okna trzeba
       wyjechać o --krawedz-kontenera — przy 1920 px to 320 px pustego
       papieru, w którym wcześniej nie stało nic, a sylwetka wisiała
       na kafelkach taśmy. */
    right: calc(-1 * var(--krawedz-kontenera));
    /* Kontener kończy się nad dolnym paddingiem sekcji — bottom: 0
       zostawiał postać wiszącą 120 px nad krawędzią. Zjazd o
       --section-y stawia ją na dolnej linii sekcji. */
    bottom: calc(-1 * var(--section-y));
    z-index: -1;
    display: block;
    width: var(--postac-w);
  }
  body {
    /* Lustrzane odbicie postaci — przełącznik w polach bloku. Sylwetka ma
       patrzeć w stronę treści; odwrócenie CSS-em oszczędza drugiego pliku
       w bibliotece mediów. */
  }
  body .services__person.is-odbita img {
    transform: scaleX(-1);
  }
  body .services__person img {
    width: 100%;
    height: auto;
  }
}
body .services__head {
  display: grid;
  gap: var(--space-m);
  align-items: end;
  margin-bottom: var(--space-xl);
}
@media (min-width: 56rem) {
  body .services__head {
    grid-template-columns: minmax(0, 1.15fr) minmax(0, 1fr);
    gap: var(--space-2xl);
  }
}
body .services__title {
  max-width: 16ch;
  margin-top: var(--space-s);
}
body .services__lead {
  max-width: 46ch;
}
body .services__rule {
  height: 1px;
  /* 0.25rem + wyściółka taśmy na cień = pełne 1.5rem odstępu */
  margin-bottom: 0.25rem;
  background: var(--line);
}
body .services__deck {
  --nav-size: 2.6rem;
  --nav-gap: 1rem;
  /* wyściółka taśmy pod cień karty; gap o nią większy, żeby odstęp
  do paska nawigacji był optycznie równy --nav-gap */
  --bleed: var(--space-s);
  display: grid;
  grid-template-columns: minmax(0, 1fr) var(--nav-size);
  column-gap: calc(var(--nav-gap) + var(--bleed));
  row-gap: 0.75rem;
}
body {
  /* Karta CTA jest rodzeństwem taśmy, nie jej komórką — odstęp nadaje
     margines, a nie wiersz siatki. */
}
body .services .cta-card {
  margin-top: var(--space-s);
}
body .services__nav {
  grid-column: 2;
  grid-row: 1;
  display: flex;
  flex-direction: column;
  align-items: center;
  justify-content: space-between;
  gap: var(--space-s);
  padding-block: 1.25rem;
}
body .services__nav .carousel-btn {
  flex: none;
}
body .services__nav-label {
  writing-mode: vertical-rl;
  white-space: nowrap;
  user-select: none;
}
@media (max-width: 43.999rem) {
  body .services__deck {
    grid-template-columns: minmax(0, 1fr);
    column-gap: 0;
  }
  body .services__nav {
    display: none;
  }
}
body {
  /* Numeracja kart licznikiem CSS. Kart nie numeruje PHP, bo przestawienie
     ich w edytorze musi przenumerować od razu, bez zapisu strony. */
}
body .services__track {
  counter-reset: usluga;
}
body .service {
  counter-increment: usluga;
}
body .service__no::before {
  content: counter(usluga, decimal-leading-zero);
}
body {
  /* Gdy numery wpisał JS (bo taśma się zapętla i klony muszą nieść numer
     oryginału), licznik CSS trzeba zgasić — inaczej byłoby „0101”. */
}
body .services__track.is-numbered .service__no::before {
  content: none;
}
body {
  /* Główka: rubryka z tytułem po lewej, akapit po prawej.
     Grupy w szablonie bloku dają siatce na czym się oprzeć. */
}
body .services__head-main > * + * {
  margin-top: var(--space-s);
}
body .services__track {
  /* liczba kolumn w kadrze; z niej wynika, ile kart jest na slajdzie */
  --per-view: 1;
  /* zapas na cień karty, żeby kadr go nie ucinał */
  --shadow-room: 1.25rem;
  grid-column: 1;
  grid-row: 1;
  min-width: 0;
  display: grid;
  grid-template-columns: repeat(var(--per-view), minmax(0, 1fr));
  gap: var(--space-s);
  /* W poziomie wyściółkę zdejmuje ujemny margines, żeby pierwsza karta
  stała równo z nagłówkiem. W pionie zostaje jako miejsce na cień. */
  padding: var(--shadow-room) var(--bleed);
  margin-inline: calc(-1 * var(--bleed));
}
@media (min-width: 44rem) {
  body .services__track {
    --per-view: 2;
  }
}
@media (min-width: 68rem) {
  body .services__track {
    --per-view: 3;
  }
}
body .services__track.is-slider {
  grid-auto-rows: var(--row-h);
  /* Odstęp między rzędami równy podwójnemu zapasowi na cień: sąsiedni rząd
  kończy się dokładnie na krawędzi kadru, więc nigdzie nie wystaje. */
  row-gap: calc(2 * var(--shadow-room));
  height: calc(var(--row-h) + 2 * var(--shadow-room));
  overflow-x: hidden;
  overflow-y: auto;
  scroll-snap-type: y mandatory;
  scroll-behavior: smooth;
  scroll-padding-block: var(--shadow-room);
  scrollbar-width: none;
  overscroll-behavior-block: contain;
}
body .services__track.is-slider::-webkit-scrollbar {
  display: none;
}
@media (prefers-reduced-motion: reduce) {
  body .services__track.is-slider {
    scroll-behavior: auto;
  }
}
body .service {
  position: relative;
  display: flex;
  flex-direction: column;
  gap: 0.85rem;
  padding: var(--space-m) var(--space-m) var(--space-l);
  scroll-snap-align: start;
  background: var(--paper-050);
  border: 1px solid var(--line);
  border-radius: var(--radius-m);
  text-decoration: none;
  color: inherit;
  transition: background-color var(--dur) var(--ease-out), border-color var(--dur) var(--ease-out), box-shadow var(--dur) var(--ease-out);
}
body {
  /* ACF owija InnerBlocks we własny <div>, więc treść karty przestaje być
     bezpośrednim dzieckiem .service i traci jej układ (kolumna + odstęp,
     „margin-top: auto" na odnośniku). Wrapper przejmuje ten sam układ,
     zamiast go obchodzić. */
}
body .service > .acf-innerblocks-container {
  display: flex;
  flex: 1;
  flex-direction: column;
  gap: 0.85rem;
}
body .service:hover {
  background: var(--paper-000);
  border-color: var(--line-strong);
  box-shadow: 0 2px 0 rgb(var(--ink-700-rgb)/0.07), 0 6px 16px rgb(var(--ink-700-rgb)/0.07);
}
body .service__top {
  display: flex;
  align-items: center;
  justify-content: space-between;
  gap: var(--space-s);
}
body .service__icon {
  width: 2.9rem;
  height: 2.9rem;
  padding: 0.62rem;
  border: 1px solid var(--line);
  border-radius: var(--radius-s);
  background: var(--paper-100);
  color: var(--navy-700);
  transition: border-color var(--dur) var(--ease-out), background-color var(--dur) var(--ease-out), color var(--dur) var(--ease-out);
}
body .service:hover .service__icon {
  background: var(--navy-800);
  border-color: var(--navy-800);
  color: var(--paper-050);
}
body .service__no {
  font-weight: 500;
  font-feature-settings: "tnum" 1, "zero" 1;
}
body .service__name {
  margin: 0;
  color: var(--navy-900);
}
body {
  /* Trzy wiersze opisu, wielokropek dokłada przeglądarka. Karty w rzędzie
     kończą się wtedy na tej samej wysokości niezależnie od tego, ile ktoś
     napisał — tak samo jak zajawki na blogu. */
}
body .service__desc {
  display: -webkit-box;
  margin: 0;
  -webkit-box-orient: vertical;
  -webkit-line-clamp: 3;
  line-clamp: 3;
  overflow: hidden;
}
body {
  /* --- Odnośnik karty ---------------------------------------------------
     To core/button, żeby napis i adres dało się zmienić w edytorze razem
     z resztą karty. Wygląd bierze wspólna klasa odnośnika ze strzałką
     (.link-arrow w assets/scss/_components.scss) — ten sam gest co
     „Czytaj artykuł” na blogu. Tutaj zostaje układ i klikalna karta.
     ---------------------------------------------------------------------- */
}
body .service__actions {
  margin-top: auto;
  padding-top: 0.35rem;
}
body {
  /* Klikalna cała karta, a odnośnik nadal JEDEN — czytnik ekranu czyta go
     raz, zamiast przy każdym elemencie karty. Karta ma position: relative. */
  /* Rozciągnięcie idzie na ::before, bo ::after rysuje teraz strzałkę
     ze wspólnej klasy odnośnika. */
}
body .service__more .wp-block-button__link::before {
  content: "";
  position: absolute;
  inset: 0;
}
body .service:has(.service__more .wp-block-button__link:focus-visible) {
  outline: 2px solid var(--focus);
  outline-offset: 3px;
}
body {
  /* Postać jest DZIECKIEM kontenera, nie sekcji — dlatego kończy się
     dokładnie na krawędzi kolumny treści, a nie na krawędzi ekranu.
     Liczenie tego od szerokości sekcji wymagało arytmetyki w max(),
     którą sass i tak upraszczał do postaci odrzucanej przez przeglądarkę. */
}
body .services > .container {
  position: relative;
}